Ο μάγειρας, ο κλέφτης, η γυναίκα του και ο εραστής της / The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover (1989)

Ένας κάγκουρας γυφτομαφιόζος με την γυναίκα και την συμμορία του, πηγαίνουν καθημερινά σε γκουρμέ εστιατόριο στο οποίο ο ίδιος πουλάει νταβατζιλίκι. Όχι δεν τρώει τσάμπα, πλερώνει. Χυδαίος όσο δεν παίρνει, ρεύεται και πέρδεται εν ώρα φαγητού, τρώει και με τα χέρια. Μια ομορφιά δηλαδή. Λογικό η γυναίκα του (Έλεν Μίρρεν) να τον έχει σιχαθεί. Με τις πλάτες του γκουρμεδιάρη μάγειρα του εστιατορίου ο οποίος επίσης έχει σιχαθεί τον πάτρονα μαφιόζο, συνάπτει σεξουαλική σχέση με έναν εκ των πελατών, με τον οποίο ξεχαρμανιάζει ανάμεσα στην εναλλαγή των πιάτων. Τουαλέτες, ο πάγκος με τα τυριά, η αποθήκη με τους άρτους, είναι μερικά από τα ειδυλλιακά τοπία στα οποία ολοκληρώνεται η παράνομη σχέση πάντα υπό τον φόβο της ανακάλυψης. Ε, λογικό πως τα καλά δεν διαρκούν και πολύ. Οι παράνομοι εραστές γίνονται τσακωτοί και ακολουθούν σκηνές απείρου κάλους για τις οποίες δεν θα πώ περισσότερα θα πρέπει να δείτε την ταινία. ... ... Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ταινία που το 1989, όταν και πρωτοπροβλήθηκε, προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις και σινεφιλικές διαφωνίες. Θεωρήθηκε συνολικά ως μια κριτική κι ένα κακεντρεχές πολιτικό σχόλιο πάνω στην αγγλική κοινωνία της εποχής και κυρίως πάνω στην πολιτική της Μάργκαρετ Θάτσερ. Είκοσι χρόνια μετά - ας με συγχωρήσει η κ. Θάτσερ αλλά και οι φίλτατοι Βρετανοί- η τότε πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην Αγγλία έχει από τους περισσότερους μας λησμονηθεί. Ναι οι συμβολισμοί είναι εδώ, αυτό που άλλαξε είναι τα δικά μας μάτια κι ο τρόπος που μπορούμε να τους αντιληφθούμε. Αν οι συμβολισμοί παραμένουν για τα δικά σας μάτια από καλά κρυμμένοι έως άφαντοι, τίποτα δεν πάει στραβά με σας... Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Πρόκειται για ένα γνήσιο έργο τέχνης κι ως τέτοιο «μιλάει» στον καθένα με διαφορετικό τρόπο.