Καπου Αναμεσα / Araf/Somewhere in Between / Araf (2012)

Η πικρόχολη και δραματική πέμπτη ταινία του Yesim Ustaoglu είναι κατά κάποιο τρόπο όμορφη εξαιτίας των καταπληκτικών ερμηνειών και του εντυπωσιακού αλλόκοτου τοπίου. Ενώ τούρκικη λέξη «Araf» μεταφράζεται ως καθαρτήριο – μια ενδιάμεση κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι χαρακτήρες της ταινίας, η ίδια η ταινία συχνά προκαλεί την αίσθηση ότι δίνει πάρα πολλά αλλά και λίγα την ίδια στιγμή και σε κανένα σημείο της δεν είναι πλήρως απογοητευτική ή πλήρως ικανοποιητική. Η Ζεχρά εργάζεται σε ένα σταθμό εξυπηρέτησης για φορτηγά και ταξιδιώτες ,στην εθνική οδό. Ενώ οι πελάτες της βρίσκονται συνεχώς σε κίνηση, η ακινησία του άγονου τοπίου, αντικατοπτρίζει την κατάσταση της ζωής της ίδιας της Ζεχρά. Από αυτή τη ζωή, ο συνάδελφός της Ολγκούν, επιθυμεί να αποδράσει, εναποθέτοντας τις ελπίδες του στην προοπτική να γίνει γρήγορα πλούσιος, συμμετέχοντας στο τηλεοπτικό παιχνίδι «Dear or no Deal». Όταν ξαφνικά εμφανίζεται στη ζωή της Ζεχρά ένας οδηγός φορτηγού, ο πόθος της γι’ αυτόν, προκαλεί μια τραγωδία που της αλλάζει τη ζωή και συγκλονίζει την μέχρι τότε ήσυχη ύπαρξή της. Η ταινία περιγράφει με ρεαλιστικό τρόπο τους νέους ανθρώπους που είναι εγκλωβισμένοι σε ένα τοπίο που δεν συμβαίνει τίποτα και που η ελπίδα ακυρώνεται από την ιδέα ότι τίποτα δεν θα συμβεί. Όμως με τόση ενέργεια, ζωντάνια και ανομολόγητες φιλοδοξίες, η επιθυμία τους για αλλαγή συχνά μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχο όταν τους προσφέρεται η προοπτική της διαφυγής ή της αλλαγής. Ενώ οι δυο πρώτες σκηνές της ταινίες βασίζονται στη σιωπή, στην ακινησία και στην προσοχή στη λεπτομέρεια που μερικές φορές γίνεται αργή και κουραστική, η δραματική τροπή των γεγονότων είναι τόσο δυσάρεστη όσο και περιττή. Για όλες τις τολμηρές παραστάσεις της νεολαίας που ζει σε επαρχιακές πόλεις, το Araf δεν χτυπάει τόσο σκληρά όσο θα μπορούσε, ακόμα και με το επίπεδο του σοκ που προσφέρει στο φινάλε του.