Wanda (1970)

Η Barbara Loden γύρισε μόνο μία ταινία, με τίτλο Wanda, στην οποία επίσης πρωταγωνιστούσε. Η Wanda παίρνει διαζύγιο και εγκαταλείπει τη συμβατική ζωή για τις άγνωστες χαρές της περιπλάνησης. Η ιστορία της, που καταλήγει σε μια αποτυχημένη ληστεία τράπεζας, παρουσιάζεται με τη μορφή επεισοδίων: εικόνες από την ελάσσονα παρανομία. «Το να είσαι μια γυναικά αποτελεί ανεξερεύνητο πεδίο και ως προς αυτό είμαστε πρωτοπόροι κατά κάποιο τρόπο, καθώς τώρα ανακαλύπτουμε τι σημαίνει να είσαι γυναίκα». Με αυτά τα λόγια σχολίαζε η Μπάρμπαρα Λόντεν το θετικό αντίκτυπο του ντεμπούτου της, αφότου το «Wanda» βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Βενετίας ως η καλύτερη ξένη ταινία (και μόνη αμερικάνικη στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα). Ήταν μια εν πολλοίς απροσδόκητη εξέλιξη, διότι η Λόντεν είχε ελάχιστη σκηνοθετική εμπειρία. Πέρασε τη δεκαετία του '60 ως ηθοποιός, σημειώνοντας χαρακτηριστικές συμμετοχές στις ταινίες του συζύγου της σκηνοθέτη Ελία Καζάν («Πυρετός στο Αίμα», «Wild River»), μέχρις ότου το βλέμμα της έπεσε τυχαία στην είδηση μιας εφημερίδας. Αφορούσε τη σαρκαστική αντίδραση μιας γυναίκας, η οποία στο άκουσμα της καταδίκης της σε 20 χρόνια φυλάκισης για συμμετοχή σε ληστεία, εκείνο που έκανε ήταν να ευχαριστήσει το δικαστή για την απόφασή του. Η Λόντεν έτσι εμπνεύστηκε το ημιαυτοβιογραφικό «Wanda», στο οποίο πρωταγωνιστεί η ίδια στο ρόλο μιας μοναχικής νοικοκυράς και εργάτριας που μια μέρα αποφασίζει να ξεφύγει από έναν καταπιεστικό και μονότονο γάμο, ακολουθώντας ενστικτωδώς έναν εγκληματία.