Ανθρωποσ Δαγκωνει Σκυλο / Man Bites Dog / C'est arrivé près de chez vous (1992)

Άραγε, τι θα γινόταν εάν ο serial killer Χένρι από το «Πορτρέτο ενός Δολοφόνου» (1990) δεν αρκούνταν μόνο στο να βιντεοσκοπεί τα εγκλήματά του, αλλά πήγαινε το όλο πράγμα… λίγο παραπέρα; Τι θα προέκυπτε εάν καλούσε ένα κινηματογραφικό συνεργείο το οποίο θα τον ακολουθούσε επί εικοσιτετραώρου βάσης, ενώ αυτός συνέχιζε να επιτελεί το δολοφονικό του έργο χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα; Τι είδους ταινία θα έβγαινε από την περίεργη αυτή ιδέα, όταν μάλιστα γινόταν φανερό πως το κεντρικό πρόσωπο, εκτός από άσσος στους φόνους, διέθετε και εξαιρετικά επικοινωνιακά χαρίσματα; Ένα ζοφερό documentary σε στυλ «Συλλαμβάνοντας τους Φρίντμαν» (2003) ή ένα meta-mockumentary που θα έφερνε σε… «Spinal Tap» (1984) των κατά συρροήν δολοφόνων; H σωστή απάντηση είναι μάλλον η δεύτερη. Μοιάζει τραβηγμένο; Αφήστε τον μεσιέ Μπενουά να σας ξεναγήσει στα βέλγικα λημέρια του και δε μπορεί παρά να… συμφωνήσετε! Ο Μπεν δε μασάει τα λόγια του. Είναι serial killer και δε ντρέπεται καθόλου γι’ αυτό. Ο δημοσιογράφος Ρεμί, ο cameraman Αντρέ και μια χούφτα αναλώσιμων ηχοληπτών (κάτι σαν τους drummer του «Spinal Tap»), τον ακολουθούν κινηματογραφώντας τον επί εικοσιτετραώρου βάσης, καθώς μιλά επί παντός επιστητού, μη λησμονώντας παράλληλα να σκοτώνει όποιον τυχαίνει να βρεθεί στο δρόμο του, μιας και ο φόνος είναι η δουλειά του.