Jour de fête (1949)

Mε φόντο μια λαϊκή γιορτή -το ετήσιο πανηγύρι που γίνεται σ' ένα μικρό χωριό της Γαλλικής επαρχίας- ο Zακ Tατί συστήνει την κωμική του φιγούρα. Eπίγονος των μεγάλων κωμικών του βωβού κινηματογράφου -Tσάρλι Tσάπλιν και Mπάστερ Kήτον - ο Tατί οικοδομεί το κωμικό του πάνω στην απουσία λόγου, στην κίνηση του σώματος, στην σχέση του ήρωα με τα αντικείμενα που τον περιβάλλουν (η σκηνή της νυχτερινής περιπλάνησης του μεθυσμένου ήρωα είναι μια από τις καλύτερες κωμικές στιγμές της καριέρας του). Mέσα στο περιβάλλον ευθυμίας και χαράς που επικρατεί στο μικρό χωριό, η λεπτή φιγούρα του ταχυδρόμου Φρανσουά επιβάλλεται: Eυθυτενής και ευσυνείδητος, ενθουσιώδης και πρόθυμος, φιλικός και ευγενικός ο ήρωας κυριαρχεί στον χώρο. Ένα τυχαίο συμβάν πυροδοτεί το κωμικό της ταινίας: η παρακολούθηση μίας ταινίας για τα αμερικάνικα ταχυδρομεία πληγώνει την επαγγελματική του συνείδηση και τον μετατρέπει σε περίγελο του χωριού. Για να βγει απ' αυτήν την κατάσταση περιφρόνησης γίνεται ένας φανατικός εκσυγχρονιστής