Maestro(s) (2022)

Για τους Ντιμάρ η θέση του μαέστρου μιας συμφωνικής ορχήστρας πάει κληρονομικά από πατέρα σε γιο. Ο Φρανσουά βρίσκεται στην ολοκλήρωση μιας μεγάλης διεθνούς καριέρας, ενώ ο Ντενίς μόλις κέρδισε ακόμα ένα βραβείο κλασικής μουσικής. Όταν ο Φρανσουά πληροφορείται ότι θα διευθύνει στη Σκάλα του Μιλάνου, το μεγάλο του όνειρο, δεν πιστεύει στα αυτιά του. Αρχικά ενθουσιασμένος για την τιμή που έγινε στον πατέρα του, ο Ντενίς πέφτει από τα σύννεφα όταν μαθαίνει την αλήθεια: είναι αυτός και όχι ο πατέρας του που επιλέχτηκε να ταξιδέψει στο Μιλάνο…

Extras:
Ο Bruno Chiche διατηρεί κι εδώ τη συνήθεια του να σκηνοθετεί μία ταινία ανά πέντε έτη.
Ριμέικ της ισραηλινής επιτυχίας Γράψε Λάθος του 2011. Εκεί όμως πατέρας και γιος ήταν καθηγητές πανεπιστημίου.