Μεγαλεσ Ελπιδεσ / High Hopes (1988)

O ίδιος ο Μάικλ Λι είχε περιγράψει το «High Hopes», μια από τις πρώτες μεγάλες του επιτυχίες (με βραβεία στη Βενετία και στα Ευρωπαϊκά Βραβεία) ως μια ταινία για το πόσο δύσκολο είναι να είσαι σοσιαλιστής. Μέσα από τους αγαπημένους του ήρωες μιας working class καθημερινότητας και καθώς αυτοί προσπαθούν να βρουν απάντηση στο «αν υπάρχει ευτυχία», ο Λι ζωγραφίζει το χάρτη μιας Μ. Βρετανίας σε απόλυτη σύγκρουση ακόμη και ανάμεσα σε ισόπαλες τάξεις, ανοίγοντας το βλέμμα του σε έναν κόσμο που δεν θα συμπαθούσε με τίποτα την Μάργκαρετ Θάτσερ και τους συντηρητικούς, αλλά που μπορεί να τους ψήφιζε πιστεύοντας σε μια αλλαγή. Που δεν θα ερχόταν ποτέ ή κι αν συνέβαινε ποτέ θα είχε τις βάσεις της όχι στο πολιτικό σύστημα, αλλά στην κοινωνική βάση.