Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο (1966)

Υπήρξε πράγματι μια εποχή που οι τσιφλικάδες ήταν κάτι σαν τος ραντσέρηδες των γουέστερν, που είχαν να αντιμετωπίσουν καταπιεσμένους δουλοπάροικους, ληστές ή το αντίπαλο ράντσο; (συγγνώμη, κτήμα εννοούσα) Το ελληνικό σινεμα πάντως εκμεταλλεύθηκε το θέμα δίνοντας αυτό το ελληνικό γουέστερν. Αριστοτεχνική σκηνοθεσία από τον Γεωργιάδη, δυνατό σενάριο με τη σφραγίδα του Φώσκολου και με κάποιες ατάκες με πολύ Φώσκολο (Δυσσέα είσαι άρχοντας κι εγώ παρακατιανή) και πραγματικά σπουδαίες ερμηνείες. Με μια σπουδαία σκηνή με τον Κούρκουλο και το πλήθος εν χορώ να τραγουδούν το "δε θα βγει ο ήλιος την αυγή.." και με το Γιάννη Βόγλη σε ένα ρόλο που προοριζόταν για το Φούντα και έν τέλει η επιλογή αυτή δικαιώθηκε.

Θα προτιμούσα βέβαια το Φούντα αλλά κι αυτός με τη σειρά του προτίμησε να βρίσκεται στο Παρίσι εκείνη την εποχή. Ο χαρακτηρισμός ελληνικό γουέστερν είναι κλεμμένος, τον χρησιμοποίησε πρώτος κάποιος άλλος, Έλλην ή αλλοδαπός δε θυμάμαι. Πάντως τον ενστερνίζομαι απόλυτα καθώς έτυχε σε κάποιο ζάπινγκ να πέσω πάνω στην σκηνή με τους πυροβολισμούς στα Μετέωρα. Μόνο που η ταινία που μεταδιδόταν δεν ήταν αυτή που συζητάμε αλλά κάποιο γουέστερν. Η σκηνή πάντως ίδια. Πέρα από αυτά όμως μαζί με το "Αγάπη και αίμα" οι καλύτερες ταινίες του είδους στη χώρα μας.