Hannah (2017)

Η ιστορία μιας μοναχικής γυναίκας που κρύβει ένα τραύμα γίνεται μια ταινία αφιερωμένη στο μεγαλείο, την τόλμη και την αειθαλή γοητεία της Σάρλοτ Ράμπλινγκ.Η Χάνα είναι μια μεσόκοπη γυναίκα που κατοικεί σε μια παραθαλάσσια πόλη του Βελγίου κι εργάζεται ως οικονόμος σε ένα μεγαλοαστικό σπίτι. Ζει μια μάλλον αντικοινωνική ζωή με μοναδικές εξαιρέσεις τις μέρες που κάνει ομαδική ψυχοθεραπεία και δραματοθεραπεία προκειμένου να επουλώσει κάποιο βαθύ, ακατονόμαστο τραύμα. Επιστρεφει κάθε μέρα σε ένα ψυχρό διαμέρισμα, όπου μένει μαζί με τον άντρα της και το σκύλο τους. Λίγες μέρες αργότερα η Χάνα επισκέπτεται με τον άντρα της μια φυλακή κι επιστρέφει μόνη. Μια γυναίκα χτυπάει την πόρτα του διαμερίσματος και απαιτεί ως μητέρα προς μητέρα δικαιοσύνη για το μικρό γιο της που δεν μπορεί να κοιμηθεί τα βράδια. Η Χάνα παραμένει βουβή μέσα σε μια μοναξιά που δείχνει να μην έχει τέλος. Ο γιος της αρνείται την επαφή μαζί της κι απογορεύει την οποιαδήποτε επικοινωνία με τον εγγονό της, Ενα σκοτεινό παρελθόν μοιάζει να έχει ρίξει την απαρέγκλιτη σκιά του πάνω στη Χάνα, από το οποίο δεν υπάρχει διέξοδος.Από τη θεαματική εισαγωγή που τη δείχνει να επιδίδεται σε ακατάληπτους λαρυγγισμούς στα μαθήματα δραματοθεραπείας μέχρι τη μοναδική και καθαρτήρια κατάρρευση της λίγο μετά την οδυνηρή συνειδητοποίηση της απόρριψης, είτε αγγίζει τις ρυτίδες της μπροστά στον καθρέφτη, είτε στην από όλες τις απόψεις γενναία γυμνή σκηνή που εκθέτει το ακόμα υπέροχο και μοναδικά σμιλεμένο από το χρόνο σώμα της, η Ράμπλινγκ δίνει μια ερμηνεία ζωής, Κι αν η τελική σκηνή χειραγωγεί το θεατή σε μια τραγική κορύφωση που τελικά δεν έρχεται, είναι τελικά πιο συνεπής στον τόνο και την ατμόσφαιρα της ταινίας, αφήνοντας τη Χάνα να συνεχίσει τη ζωή της, μια ακόμα μορφή σε ένα ακόμα ανώνυμο πλήθος. Κι ίσως αυτό να είναι το πιο τραγικό τέλος απ’ όλα