Ready Player One (2018)

Αναρωτιέται κανείς πόσα χρόνια έχουν περάσει, με το μαγικό ραβδάκι της ψυχαγωγίας να μην παύει να είναι πάντα ενεργό στα χέρια του Spielberg. Και είναι εξίσου θαυμαστό το πώς αυτός ο άνθρωπος προσαρμόζεται στο να είναι ένα βήμα μπροστά από την εποχή του, εκφράζοντας έτσι όχι μονάχα τη σύγχρονη νεολαία, αλλά και τις επόμενες. Με αυτά σταθερά κατά νου, είναι κρίμα που το «Ready Player One» δεν είναι τόσο προσεγμένο επί του κειμένου, όσο είναι ψυχαγωγικό. Και είναι πράγματι κρίμα, επειδή κρύβει στη θεματική του δυνατά επιμέρους σημεία, που θα μπορούσαν να δώσουν κάτι εφάμιλλο με το «Α.Ι. Τεχνητή Νοημοσύνη».Η ψηφιακή πραγματικότητα είναι ήδη εδώ, και είναι σίγουρο πως θα κατακτήσει σημαντικό κομμάτι από τις μελλοντικές μας δραστηριότητες. Η ταινία Ready Player One υποθέτει ότι στην ουσία θα είναι ολική αυτή η κατάκτηση, σε σημείο η πραγματική ζωή να έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Μια υπόθεση τρομακτικά πιθανή. Μόνο που το σενάριο δεν στέκεται ιδιαίτερα στον πραγματικό κόσμο και στο πώς αυτός καταφέρνει να λειτουργεί όταν σχεδόν στο σύνολο του ο πλανήτης είναι «αλλού», αλλά προτιμά να μπει κι αυτό στο παιχνίδι, τονίζοντας ίσως άθελα του ότι εκεί βρίσκεται ο κόσμος που αξίζει να ζεις, σε αντιστάθμιση με την ανιαρή πραγματικότητα.