Ένας Ξένος στην Πόλη - Gringo (2018)

Μόνο χάρη στη λάμψη των σταρ-πρωταγωνιστών της σώζεται αυτή η τραβηγμένη κωμική περιπέτεια για έναν ανίδεο υπάλληλο φαρμακευτικής, που μπλέκει με αδίστακτα αφεντικά, χάπια κάνναβης, και μεξικανικά ναρκω-καρτέλ…

Ο Χάρολντ Σογίνκα (Ογέλοουο), καλοκάγαθος Νιγηριανός μετανάστης στις ΗΠΑ, δουλεύει σε μεγαλοφαρμακευτική με αφεντικά τον πρώην συμφοιτητή του, Ρίτσαρντ (Έτζερτον), και την αδίστακτα υπερσέξι Ιλέιν (Θέρον). Ρίτσαρντ και Ιλέιν, εκτός από παράνομοι εραστές, είναι και ανήθικα φιλόδοξοι καριερίστες. Οι τρεις τους, λοιπόν, πάνε στο Μεξικό, στην πραγματικότητα για να διακόψουν την συνεργασία με ντόπιο ναρκωβαρώνο (Κορόνα), τον οποίο προμήθευαν με το νέο χάπι φαρμακευτικής κάνναβης Cannabax (τώρα, γιατί ένας «παραδοσιακός» παραγωγός κάνναβης θα ενδιαφερόταν ποτέ για ντεμέκ χάπια, ποτέ δεν αιτιολογείται –όπως και τόσα άλλα στο σενάριο…). Ο Χάρολντ, βέβαια, δεν κατέχει ντιπ από όλα αυτά τα έκνομα. Μόλις, όμως, αντιληφθεί ότι τα αφεντικά του τον χρησιμοποιούν ως αναλώσιμο πιόνι, σκηνοθετεί την απαγωγή του. Ε, και μετά πλακώνουν οι μπράβοι του Μεξικανού (που νομίζει πως ο Χάρολντ είναι ο el jefe των Αμερικάνων), ο αδελφός του Ρίτσαρντ (Κόπλεϊ), πρώην παράνομος που το γύρισε σε φιλανθρωπίες και ΜΚΟ (χαχα, τι εύρημα!), ένα σόλοικο ζευγάρι αμερικανών τουριστών (Σέιφριντ και Τρενταγουέι) –α, και μέσα στον χαμό, η σύζυγος του Χάρολντ τον εγκαταλείπει δια τηλεφώνου, καθότι πηδιέται με τον Ρίτσαρντ!

Υπάρχουν κάτι ελάχιστες σκηνές κυνικού χιούμορ –ειδικά με την Θέρον, που χρησιμοποιεί τη σεξουαλική παρενόχληση ως μέσο επαγγελματικής ανέλιξης– που κάπως βλέπονται, ενώ ο Ογέλοουο αποδεικνύεται περίφημος και στην κωμωδία. Και φυσικά, σε τεχνικό επίπεδο όλα είναι άρτια σε αυτή την αξιολησμόνητη ταινία που σκηνοθετεί ο αδελφός του Έτζερτον και υπογράφει ως συμπαραγωγός η Θέρον. Κοντολογίς, αν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί οι αστέρες, η ταινία δε θα βλεπόταν κιόλας.