Ένας Ελέφαντας Στέκεται Ακίνητος / An Elephant Sitting Still (2018)

Με μία και μόνον ταινία, καθώς μόλις την ολοκλήρωσε αυτοκτόνησε σε ηλικία 29 ετών, ο Χου Μπο έχει ήδη περάσει στην ιστορία του σινεμά. Το ντεμπούτο και ταυτόχρονα κύκνειο άσμα του ήταν ένα κινηματογραφικό σοκ για το περσινό Φεστιβάλ Βερολίνου, όπου απέσπασε το βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών (FIPRESCI). Ένα βαθιά απαισιόδοξο οδοιπορικό σε ένα έρημο και ακινητοποιημένο κοινωνικό παρόν, το οποίο αποτυπώνει με ανατριχιαστική διαύγεια το υπαρξιακό άγχος μιας νέας γενιάς απέναντι σε έναν κόσμο που αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική της μελαγχολία. Κάτω από τον γκρίζο ουρανό μιας θλιβερής πόλης της Βόρειας Κίνας τέσσερις άνθρωποι ξεκινούν ένα 24ωρο το οποίο θα τους ζητήσει να επανατοποθετηθούν απέναντι στη στάσιμη καθημερινότητά τους. Μονοπλάνα μεγάλης διάρκειας ακολουθούν κατά πόδας τους ήρωες σε δαιδαλώδεις, μισοφωτισμένους εσωτερικούς και μεταβιομηχανικού ντεκόρ εξωτερικούς χώρους. Η περιστροφή της κάμερας γύρω τους, όταν εκείνοι κοντοσταθούν, αποκαλύπτει έναν άχρωμο κόσμο παρακμής κι εγκατάλειψης –το ξεπλυμένο γκρι του μπετόν κυριαρχεί σκηνογραφικά– στον οποίο βασιλεύουν η βία, η ψυχολογική καταπίεση και η ηθική παρακμή. Η (κινέζικη) πραγματικότητα, σαν άλλος ακινητοποιημένος ελέφαντας, δεν δίνει δεκάρα για όλα όσα εξελίσσονται «δίπλα» της. Έτσι, ενώ τα γεγονότα ωθούν τους ήρωες να έρθουν κοντά ο ένας στον άλλον, εκείνοι απομακρύνονται, παγιδευμένοι σε έναν κύκλο ψεμάτων και προδοσίας, θύματα ενός άνισου αγώνα επιβίωσης.