Χαμένοι στη Μετάφραση / Lost in Translation (2003)

Ο Bob είναι ένας ξεπεσμένος movie star των 70’s που βρίσκεται στο Tokyo για τις ανάγκες ενός διαφημιστικού εγχώριας μάρκας whiskey. Στο bar του ξενοδοχείου στο οποίο διαμένει γνωρίζεται με τη Charlotte, νεαρή σύζυγο επαγγελματία φωτογράφου, που περνάει τις ώρες της μοναχικά, ψάχνοντας διέξοδο στην κρίση ταυτότητας και στο γκρίζο των υπαρξιακών της επιλογών. Ο Bob, βυθισμένος στη ρουτίνα ενός ξεφτισμένου έγγαμου βίου, φαίνεται να βρίσκει στο πρόσωπο της Charlotte την αδελφή ψυχή. Που οδηγείται όμως αυτή η παράξενη σχέση;

Lost in Translation, η υπέροχη φετινή (δεύτερη κινηματογραφική δουλειά) της Sofia Coppola (στο cine το όνομα της κυκλοφορεί και ως Σοφάκι..) που έφτασε μέχρι και τα φετινά Όσκαρ και αφορά την ιστορία δυο ανθρώπων, με φόντο την μακρινή Ιαπωνία...Μην πάει ο νους σας μακριά όμως, το soundtrack ηχητικά είναι ντυμένο με το πέπλο της μελαγχολίας, της μοναξιάς (μέσα σε μια αστική αποξένωση, του Τόκιο εν προκειμένω...) και της συγκεκριμένης φόρτισης των ηρώων που η ταινία παρέχει απλόχερα στην μουσική της έκφραση... Το soundtrack είναι επιμελημένο από τον Kevin Shields, κιθαρίστα/τραγουδιστή των My Bloody Valentine, παρόλο που η δουλειά του εδώ είναι πιο ατμοσφαιρική και λιγότερο κιθαριστικη, με σκοπό βέβαια να εξυπηρετήσει την ταινία...Ίσως όμως παρασύρεται από τα μελαγχολικά χρώματα της, καθώς πέρα από ένα ενδιαφέρον ηχητικό σύνολο με πινελιές ανατολίτικων ήχων και ατμόσφαιρας, δεν είναι κάτι το εξαιρετικό με την έννοια της αυτοτέλειας για την οποία μίλησα και στον πρόλογο..