Βιντεοδρόμιο / Videodrome (1983)

Το 1983, με το Videodrome, ο David Cronenberg ερχεται να δικαιολογησει αλλη μια φορα τον τιτλο του προφητη σκοτεινων καιρων. Στη χαραυγη της εποχης της παν-κυριαρχιας του βιντεο, ο Καναδος σκηνοθετης προσθετει τη δικη του πινελια στο κινημα των «κυβερνοπανκ» –χονδρικα, ενα λογοτεχνικο, κατα κυριο λογο, μελλοντολογικο κινημα, που εβλεπε τους ανθρωπους να απορροφουνται απο εναν κοσμο φτιαγμενο απο μηχανες. Και οπως σε ολες του τις ταινιες, απεικονιζει τη μεταλλαξη –αλλοτε ψυχολογικη, ηθικη, σεξουαλικη, η συναισθηματικη, αυτη τη φορα κοινωνικη- στις ανηλεης παραμορφωσεις του ανθρωπινου σωματος που πηγαζουν εκ των εσω. Ηρωας μας, ο Max Renn (James Woods), παραγωγος ενος μικρου τηλεοπτικου σταθμου στο Τοροντο, που βασιζει το προγραμμα του σε ταινιες σοφτ πορνο και εκπομπες ρεαλιστικης βιας (προδρομοι των big-brother-ικων εκπομπων που δεν εχουμε δει ακομη;), προγραμμα που κοστιζει λιγα και αποφερει πολλα.