Ακατόνε / Accattone (1961)

Ο Pier Paolo Pasolini αποτέλεσε σίγουρα μια από τις πιο αμφιλεγόμενες και επικίνδυνες για το κατεστημένο προσωπικότητες των '60s στην Ευρώπη. Ποιητής, συγγραφέας και αργότερα σκηνοθέτης, δηλωμένος μαρξιστής και ομοφυλόφιλος. Ασχολήθηκε με κοινωνικά θέματα και κυρίως με τις χαμηλές κοινωνικές τάξεις της Ρώμης. Η οξυδερκής ματιά του και οι επαναστατικές θέσεις του είχαν σαν αποτέλεσμα να παραδοθεί στην πυρά από όλους: το κράτος, την εκκλησία ακόμη και την αριστερά (που δεν του συγχώρεσε την... ποιητική αφέλεια με την οποία αντιμετώπιζε την πολιτική). Το Accattone είναι σημαντικό απλά γιατί αποτελεί την πρώτη κινηματογραφική του δουλειά. Μερικοί θά 'λεγαν ότι είναι και η καλύτερη. Κατά πάσα πιθανότητα γιατί είναι η πιο... ρεαλιστική ταινία του ιταλικού νεο-ρεαλισμού. Ο Pasolini φωτίζει το πραγματικό lumpen proletariat πέρα από μαρξιστικές... μυθοποιήσεις. Και κυρίως πέρα από το... ρομαντισμό με τον οποίο αντιμετώπιζαν τέτοιες συνθήκες απαξίωσης οι (νεορεαλιστές ή μη) συνάδελφοί του. Ανάμεσα στο νεορεαλισμό και το λογοτεχνικό παρελθόν του Pasolini βρίσκεται αυτή η ανάλυση του ιταλικού υποπρολεταριάτου –μια κατά κυριολεξία απεικόνιση, θα έλεγε κανείς, καθώς τα πρόσωπα του φιλμ δεν είναι ηθοποιοί, αλλά άνθρωποι του κοινωνικού περιθωρίου. Ο ομώνυμος ήρωας είναι ένα παράσιτο του μηχανισμού, που παλεύει να θέσει τους δικούς του όρους και αντι-ιδανικά στο παιχνίδι και τελικά συντρίβεται. Πρωτόγονη κινηματογράφηση, που εναρμονίζεται με την ιδιοσυγκρασία των ηρώων του, κι ένα φινάλε που θυμίζει με οξυμένη σκληρότητα το "Ladri di Biciclette". Ο Vittorio Accattone είναι σωματέμπορος (ή νταβατζής αν προτιμάτε). Ζει εκμεταλλευόμενος τη Maddalena και περνώντας την ώρα του με άλλα ρεμάλια στις υποβαθμισμένες συνοικίες της Ρώμης. Όταν η Maddalena μπαίνει στη φυλακή ο Accattone βρίσκεται σε απελπιστική θέση. Γνωρίζει μια νεαρή και άβγαλτη χωριατοπούλα την Stella. Και προσπαθεί φυσικά να την εξωθήσει στην πορνεία. Αρχικά τουλάχιστον...